Қыз болып туғаны үшін жазаланғандар: Ауған әйелдерінің жасырын өмірі

Ауғанстанда қыз болып туу — тағдыр емес, үкімге айналғандай. Бір кездері сабақ берген, спортта ел намысын қорғаған, сұлулық салонын ашып, өз еңбегімен күн көрген әйелдер бүгінде үнсіздікке қамалып, қорқынышпен өмір сүріп жатыр.

Ераман Талапқанұлы|2026 ж. 23 мамыр|2 мин оқу
Қыз болып туғаны үшін жазаланғандар: Ауған әйелдерінің жасырын өмірі

Ауғанстанда әйелдердің өмірі қазір екіге бөлінген: сырт көзге көрінбейтін қорқыныш және іште сөнбей тұрған үміт. Талибандар билікке келгеннен кейін елдегі әйелдер біртіндеп білімнен, жұмыстан, еркін жүріп-тұрудан және өз болашағын таңдаудан айырылды. Бір кезде университетте сабақ берген, адвокат болған, салон ашқан, спортта жеңіске жеткен әйелдер бүгінде не үйде қамалып отыр, не жасырын жұмыс істеуге мәжбүр.

Деректі фильмдегі ең ауыр сөйлемдердің бірі — «қыз болып туғаным үшін кінәлімін» деген ой. Бұл бір адамның ғана жанайқайы емес, тұтас жүйенің әйелге қалай қарайтынын көрсететін ащы шындық.

Бұрын сұлулық салоны әйелдер үшін табыс көзі ғана емес, қауіпсіз кеңістік еді. Қазір сол кеңістіктің өзі астыртын орынға айналған. Шаштараз әйелдер клиент қабылдаған сайын қорқады: есіктен кірген адам қарапайым келуші ме, әлде талибандар жіберген біреу ме — ешкім білмейді.

Материалда ұлын жоғалтқан ананың оқиғасы да ерекше ауыр әсер қалдырады. Оның 21 жастағы баласы талибандар билікке келгеннен кейін себепсіз атылған. Ана үшін бұл тек баласынан айырылу емес, өмірінің толық күйреуі. Ол ұлын «қоғамға пайдасы тиетін, ақылды, мейірімді бала» ретінде еске алады.

Тағы бір кейіпкер — Аризо. Ол спортты бала кезінен армандаған, жарыстарда жеңіп, Афғанстан туын көтерген. Бірақ елге оралғанда оны қол соғып қарсы алған жоқ. Керісінше, «неге қыз бола тұра жарысқа қатыстың?» деген сұрақпен қысым көрді. Ақыры ол аман қалу үшін Пәкістанға кетуге мәжбүр болды.

Бұл фильмнің ең күшті тұсы — әйелдерді тек құрбан ретінде емес, күрескер ретінде көрсетуі. Бірі үйде жасырын жұмыс істейді, бірі қыздарды тігінге үйретеді, бірі спортқа қайта оралады, бірі шетелде жүріп музыка арқылы жоғалып бара жатқан мәдениетін сақтайды.

Ауған әйелдерінің бүгінгі өмірі — үнсіздікке қамалған тағдырлар тарихы. Бірақ сол үнсіздіктің ішінде бір нәрсе анық естіледі: олар толық жеңілген жоқ. Олар қорқады, шаршайды, кейде үмітсіз қалады. Бірақ бәрібір өмір сүрудің, жұмыс істеудің, үйретудің, жеңудің және өз дауысын сақтаудың жолын іздейді.

Бөлісу
TelegramWhatsAppFacebook

Пікірлер

Әзірге пікір жоқ. Алғашқы пікірді қалдырыңыз!

Соңғы жаңартылуы: 23.08.2026

Ұқсас мақалалар

Сағатсыз, күнтізбесіз: көшпенді қазақ уақытты қалай таныған?

Сағатсыз, күнтізбесіз: көшпенді қазақ уақытты қалай таныған?

Бабаларымыз қалта сағаты мен қабырға күнтізбесінсіз «бүгін нешесі, қазір сағат неше» дегенді қалай білген? Тойға шақырғанда қандай сөз айтқан? Дала неге кешігуді кешірген? Көшпенді өркениеттің уақыт жүйесі туралы толық әңгіме.

|Өмір салты
Ғалымдар жүзудің арқаға пайдасын дәлелдеді

Ғалымдар жүзудің арқаға пайдасын дәлелдеді

Беліңіз сырқырап, отырып-тұрудан қалдыңыз ба? Австралия ғалымдары тапқан мына бір қарапайым әдіс ауруды 50%-ға дейін пышақ кескендей тыяды екен!

|Өмір салты
Алаяқтар штрих-кодтан қандай мәліметті 0 теңгеге алады?

Алаяқтар штрих-кодтан қандай мәліметті 0 теңгеге алады?

Сен Дубайға ұшқанда, үйіңді тонап жатады: Ұшақ билетіндегі штрих-код арқылы алаяқтар сіздің қайда екеніңізді 1 минутта біледі!

|Өмір салты
«Малшыларға мен әлі де қажетпін», - 3200 сәбидің «кіндік әкесіне» Қытайдың ең жоғары партиялық марапаты табысталды

«Малшыларға мен әлі де қажетпін», - 3200 сәбидің «кіндік әкесіне» Қытайдың ең жоғары партиялық марапаты табысталды

Шалғайдағы малшыларға медициналық көмек көрсеткен этникалық қазақ дәрігер Оқас Сүлеймен Қытай Коммунистік партиясының ең жоғары марапаты – «1 шілде» орденімен наградталды

|Өмір салты
«Мен 42 жастамын... Мен өз масқарамды жуып-шая аламын. Көмектесіңіз»

«Мен 42 жастамын... Мен өз масқарамды жуып-шая аламын. Көмектесіңіз»

Мұқағали Мақатаевты қазақ халқы тірі кезінде-ақ сүйді. Бірақ халық жүрегінен орын алған ақынның өз жүрегі өмір бойы жаралы болды. Ол соғыстың салқынын көрді, әкесіз өсті, жоқшылықпен күресті, қызынан айырылды, әдеби ортадан қысым көрді. Бірақ ең ауыр сәттерде де қаламын тастамады. Керісінше, өз қасіретін қазақ поэзиясының мәңгілік үніне айналдырды.

|Өмір салты
Қайтыс боларынан үш күн бұрын: “Мен Стиви Уандерді орындадым... Мен бақыттымын”

Қайтыс боларынан үш күн бұрын: “Мен Стиви Уандерді орындадым... Мен бақыттымын”

Кей адамдар өмірден кеткенде артында жай ғана естелік қалдырмайды. Олар өзімен бірге бір дәуірдің үнін, бір халықтың сағынышын, бір ұрпақтың жастық шағын қалдырады. Батырхан Шүкенов сондай тұлға еді.

|Өмір салты
LiveInternetZERO.kz