«Мен 42 жастамын... Мен өз масқарамды жуып-шая аламын. Көмектесіңіз»
Мұқағали Мақатаевты қазақ халқы тірі кезінде-ақ сүйді. Бірақ халық жүрегінен орын алған ақынның өз жүрегі өмір бойы жаралы болды. Ол соғыстың салқынын көрді, әкесіз өсті, жоқшылықпен күресті, қызынан айырылды, әдеби ортадан қысым көрді. Бірақ ең ауыр сәттерде де қаламын тастамады. Керісінше, өз қасіретін қазақ поэзиясының мәңгілік үніне айналдырды.
|Өмір салты
